• Genel

    Tren ve ben :)

    Barış abinin de dediği gibi ,”Hemşerim memleket nire?Bu dünya benim memleket” Kendimi bildim bileli hayatımdaydı tren.Küçük bir plan ile başladı bu macera.Büyüdükçe büyüdü içimde.20 Eylül 2017’de İskenderun – Mersin seferini yapan trende yolu seyrederken kafamda belirdi aniden. Şehrinde tren olmayan insan biraz eksiktir bana göre,özellikle çocukken.Hele de tren yoluna yakın bir yerde oturuluyorsa..Yapması tehlikeli ve bir o kadar da zevkli bir oyundu çocukluğumuzda gazoz kapaklarını raylara özenle dizip trenin gelişini beklemek.Sonrasında dümdüz olan kapağı elimize alıp tarifsiz sevincimizin sebebi elbette çocuk olmamızdı..Öyle ya çocukken bir çok şey zevklidir. Benim için kocaman metal bir dev gibi olan trenin gözleri,soğuk bir bedeni ve korkunç bir sesi vardı çocukluğumda.Çok sonra o devi olmayan…